De Ruijter's Stof tot Nadenken

Stel, je bent een veelbelovend Yale-student en je besluit je sollicitatie bij verschillende investeringsbanken op Wall Street wat kracht bij te zetten door een zelfgemaakt videoportret. In de video laat je zien dat je vele talenten bezit, van gewichtheffen tot tennis tot ballroom-dansen. Die talenten heb je, zelfbewust als je bent, zorgvuldig ontwikkeld, want "als je lichamelijk fit bent, is je geest veel scherper".

Een originele manier van solliciteren, zo'n video-CV, ware het niet dat je met je uitspraken misschien voor een student toch een beetje te hoog van de toren blaast en je er goed aan had gedaan je vrienden en familie eerst eens te vragen wat zij van je homemade gimmick vonden.

Voor Aleksey Vayner is het te laat voor een dergelijke gezonde zelfreflectie. Een van de investeringsbanken heeft zijn video-sollicitatie laten uitlekken, waarna deze is doorgespeeld aan de razend populaire homevideo-website You Tube (http://www.youtube.com/watch?v=AExtO-dD8so). Daarmee is de eerste fatale stap gezet in het verwoesten van de nog niet eens begonnen loopbaan van Vayner.

Vayner laat het er niet bij zitten. Hij heeft een advocaat in de arm genomen die stappen overweegt tegen de investeringsbank voor het verspreiden van vertrouwelijke informatie. De investeringsbank heeft toegezegd de zaak te zullen bekijken. Als het interne privacybeleid niet nageleefd blijkt te zijn, dan zal de bank daar naar behoren mee omgaan.

Voor Vayner is het leed echter al geschied: zijn video-CV is inmiddels via de elektronische snelweg aan een wereldreis in recordtijd bezig, met alle reputatieschade van dien. Een van de minder fijne gevolgen van de huidige netwerk-samenleving, waarin iedereen vroeg of laat zijn 'fifteen minutes of fame' krijgt, al dan niet tegen wil en dank. (http://www.youtube.com/watch?v=Z8dfzQr_wKE)

Op Wehkamp.nl staat al negen maanden lang dezelfde DVD op nummer 1 in de verkooplijst. Nee, niet het laatste complete seizoen van Friends of die ene kaskraker van Disney. Het is de DVD van de Twentse successoap "Van jonge leu en oale groond" (over jonge lui en oude grond). Pikant genoeg is deze serie geproduceerd door Johan Nijenhuis, die we kennen van zeer succesvolle 'nationale' series als Westenwind en Costa. Regionale producties zijn blijkbaar niet te min voor deze ex-producent van Goede Tijden Slechte Tijden. Dat Twente zijn geboortegrond is, zal hierbij zeker hebben meegespeeld.

Het vormt een mooi contrast met de aanhoudende globalisering die om ons heen in volle gang is. Door toegenomen mobiliteit en ICT zijn mensen, bedrijven en economieën niet meer beperkt door de grenzen van een regio of een land. Wij kunnen reizen naar welk land we maar willen, voor ons plezier of om zaken te doen. Zo kan het gebeuren dat feta-kaas van Nederlandse makelij vandaag de dag een beststeller is in Griekenland. En dat wij, vaak zonder het te weten, die koopjes bij de H&M te danken hebben aan vele vlijtige Chinese werkneemsters. En dat we daar indirect zelf aan verdienen, omdat we immers online beleggen in een Azië-fonds.

Prachtig allemaal; the world is your playground, the sky is the limit! Maar het maakt dat je soms gewoon op de bank met een kop chocomel en een speculaasje wilt genieten van de alledaagse perikelen van de inwoners van een Twents dorp. En dat kan gelukkig ook nog.

Deze en vorige week is De Postbank herhaaldelijk in het nieuws gekomen vanwege de onbereikbaarheid van de website waarop klanten kunnen internetbankieren:

Uitgegeven: 11 oktober 2006 - Klanten van de Postbank konden woensdag opnieuw niet internetbankieren. De website van de bank kampte al dagen met bereikbaarheidsproblemen.
Dinsdag meende de Postbank na een week vol storingen een einde te hebben gemaakt aan de slechte bereikbaarheid van de site. Volgens een zegsman waren er problemen met de netwerkverbindingen. (...)De storing van woensdag trof alle Postbankklanten. Alleen mijnpostbank.nl was volgens een woordvoerder niet bereikbaar. De problemen hielden geen verband met de storing van afgelopen week. De Postbank zal mogelijke schadegevallen op individuele basis bekijken.

Bron: www.nu.nl

Zouden de Postbank-klanten nu hun toevlucht zoeken tot hun oude vertrouwde papieren boekjes met overschrijfkaarten en de bijbehorende grijze envelop? Hebben ze die dan nog en waar lagen die ook alweer? Wij zouden ze persoonlijk niet zo gauw meer kunnen vinden... Wat maar weer eens bewijst hoe snel we wennen aan en afhankelijk worden van nieuwe technologieën. Blijbaar realiseert de Postbank zelf zich deze (zelf gecreëerde) afhankelijkheid terdege, getuige hun verklaring dat ze mogelijke schadegevallen op individuele basis zullen bekijken. Storingen worden blijkbaar niet meer geaccepteerd door de consument van vandaag. Nu betekent ook echt NU. No Time like Real Time.
En dat terwijl we vijf jaar geleden nog met onze overschrijfkaarten naar de brievenbus moesten en tevreden waren als het bedrag binnen een week op de rekening van de begunstigde stond.

In dagblad De Telegraaf van afgelopen zaterdag 30 september lazen we een bericht over terroristische dreiging. Niet, zoals sinds 11 september 2001 gebruikelijk, vanuit geradicaliseerde moslim-hoek, maar vanuit de hoek van het rechts extremisme:

INLICHTINGENDIENSTEN STAAN OP SCHERP door de dreiging van extreem rechts. Deze week werd bekend dat de AIVD alles op alles zet in de strijd tegen neonazi’s die zich lijken te ontwikkelen tot terroristen. Bij skinheads vond justitie grondstoffen voor explosieven en foto’s van overheidsgebouwen. Een neonazi zit vast voor poging tot doodslag op een Antilliaan. En kopstukken van de partij Nationale Alliantie trainden met geestverwanten in België, die hun land in een terreurchaos wilden storten. Hoe gevaarlijk zijn groepen als Blood and Honour? „Ze zijn groter dan de Hofstadgroep.(...)”

Dit voorjaar heeft De Ruijter Strategie voor het Ministerie van Binnenlandse Zaken veiligheidsscenario's voor 2015 ontwikkeld, waar ook een terroristische reactie van extreem rechts op radicale moslims als mogelijk toekomstbeeld aan de orde komt. Dit leidt in het scenario uiteindelijk tot een spiraal van geweld, waarbij iedereen bang wordt voor iedereen (scenario Fear Factor). Laten we hopen dat dit bericht niet het begin van deze spiraal aanduidt.